Wszystko to pociągnęło za sobą poważne (choć niekoniecznie) konsekwencje. Tak, to w tym roku powstała nasza strona internetowa we współpracy z Grupą Sukcesu. Co jakiś czas piszemy bloga, informujemy o kolejnych działaniach, badamy potrzeby. Niekiedy pojawiamy się na piknikach, udzielamy wywiadów, piszemy artykuły do prasy. Dochodzimy do wielu ciekawych wniosków [wyniki ostatniego badania.pdf].

A przede wszystkim pomagamy wprowadzać w życie Wasze projekty. Kiedyś wydawało mi się, że jesteśmy od tego, by wprowadzać w życie pomysły kolegów. I miałem rację – wydawało mi się.

Nie róbmy nic na siłę. Gdybym rok temu chciał zorganizować konferencję nt. przedsiębiorczości dla 150 uczniów z 10 szkół Targówka, dałbym sobie spokój. Nie wiedziałbym, jak się do tego zabrać. Okazuje się to prostsze, niż myślałem. Takie korzyści daje uczestnictwo w młodzieżowej radzie. Cały czas pytamy kolegów: co chcecie, czego wam brakuje, czym się interesujecie, w jaki sposób chcecie rozwijać swoje pasje.

Obserwujemy, słuchamy, wczuwamy się w położenie rówieśników. Teoretycznie moglibyśmy tego zaprzestać. Ustalilibyśmy porządek na cały rok, harmonogram, terminy, “masz zrobić to, ty to, a ty to”. Szybko, zwięźle i po sprawie. Ale to tak nie działa. Chodzi o współpracę. Dzień, w którym rada zacznie żyć swoim życiem w oderwaniu od społeczności, będzie początkiem jej końca. W ten sposób rozsypuje się polityka w całych państwach.

Pomagamy w realizacji planów, zamierzeń naszych kolegów tak, jak możemy. Jeśli uważasz, że możemy ciekawie współpracować, to napisz do nas. Potrzeba nam ludzi aktywnych, przedsiębiorczych, myślących nieszablonowo. Konkursowi grantowemu Jesteśmy Aktywni przyświeca właśnie ta idea. Trzeba się chwilę zastanowić, jak za 2000 złotych (bądź mniej) zrobić dobry projekt.

Ale są ku temu możliwości. W tym roku nie otrzymaliśmy żadnego budżetu. (Prawdą jednak jest, że to burmistrz finansuje granty Jesteśmy Aktywni). Urzędowi nie starczyło pieniędzy na przedłużenie umowy z opiekunami z fundacji Civis Polonus, od których swego czasu dostaliśmy potężną dawkę wiedzy. Z rozmów wynika, że nikt z kolegów radnych ani tego specjalnie nie przeżywał, ani się bardzo nie przejął – bo wiedzieliśmy, że jeśli coś naprawdę warto zrobić, to poradzimy sobie bez względu na wszystko.

Powstały konferencje i apele w dziesięciu szkołach Targówka (genialna dawka doświadczeń!), Przystanek Wolność, badanie aktywności, tournee po Polsce w poszukiwaniu współpracowników. Zawsze kilka kroków do przodu.

Zbliżają się święta. Życzę udanej wigilii przy rodzinnym stole, chwili namysłu i uśmiechu, bo właśnie tego nam często brakuje. Nie chodzi o grymas, ale o popatrzenie w lustro i powiedzenie sobie: “cieszę się, że tu jestem, popełniłem błędy, a jednocześnie odniosłem sporo sukcesów w życiu, z czego jestem dumny”. Niby proste zdanie, a jednak tak wielu z nas boi się przyznać do swoich myśli.

Teraz przychodzi mój czas pożegnania. Dwa tygodnie temu złożyłem rezygnację. Serdecznie dziękuję kolegom za możliwość uczestniczenia w radzie, za przyjemną atmosferę i wspólnie spędzony czas. Uczyliśmy się od siebie wzajemnie. Były momenty mniej i bardziej przyjemne, kolorowe i jeszcze bardziej kolorowe. Chętnie będę utrzymywał dalej kontakt. Z Moniką rozmawialiśmy na temat przyszłej możliwej współpracy. Pewnie jeszcze nieraz się spotkamy. Doszedłem do wniosku, że potrzebuję się ukierunkować i skupić na projektach, którymi się aktualnie zajmuję. Nie znajdę czasu na stałe uczestnictwo w sesjach.

Kto wie, czy nasze drogi się jeszcze nie skrzyżują? Pozdrawiam także Ciebie Czytelniku. I do zobaczenia!

Michał Toczyski, Grupa Sukcesu

Prezentacja składa się z kilku ważnych elementów. Istnieje taka złota zasada, że dobry mówca najpierw powie, o czym będzie mówił, później powie to, co ma do powiedzenia, a na końcu mówi o tym, o czym powiedział.

Uczniowie dowiadują się, czym jest młodzieżowa rada, jak działa, kiedy warto się do nas zgłaszać. Poza tym, że pomagamy w realizacji pomysłów, pokazujemy, jak to zrobić. Wychodzimy z założenia, że każdy ma potencjał. Każdy posiada własny bagaż doświadczeń. I to warto wykorzystać.

Uczymy się wzajemnie od siebie. Nie chodzi o to, bym wyszedł na środek oświetlony oślepiającymi reflektorami, a widownia w ciszy słuchała, co mam do powiedzenia. Jak najbardziej, to się przydaje. Podczas apelu zachęcam kolegów, rówieśników do zabierania głosu.

Najbardziej aktywny okazał się parlament gimnazjum przy ulicy Bartniczej. Pewnego dnia przyszła do mnie koleżanka reprezentująca grupę tancerzy. Co jakiś czas wyjeżdżają za granicę na koncerty i pokazy. Do tej pory finansowali je z własnej kieszeni, jednak już przestaje im się to uśmiechać.

Co robić? “Potrzebujemy 15 000 zł budżetu. Skąd je wziąć? Jak znaleźć sponsora?”. Pytanie wydaje się bardzo logiczne i na miejscu. “A na co potrzebujecie tych pieniędzy?” – “Na dojazd, wyżywienie, scenę, trenera…”. A teraz Ty, Czytelniku zastanów się, jak to samo osiągnąć taniej przy zachowaniu odpowiedniej jakości?

I to pytanie sobie zadawajmy. Nie potrzebujesz pieniędzy, tylko chcesz wykonać projekt, a są to dwie wielkie różnice. Odpowiedzi uczniów z jednej ze szkół: “rozstawić namioty, nie jeść, zabrać konserwy”.

W gimnazjum przy Bartniczej już usłyszałem coś innego: “wypromować w mediach (informacje prasowe), znaleźć patronów, sponsorów, dać występ przedpremierowy dla gości hotelowych w zamian za nocleg”. Popatrzmy wreszcie na sprawę inaczej.

Jeśli chcemy coś zrealizować, to się nie załamujemy “a bo kasy nie ma”. Zastanawiamy się, jak to samo zrobić inaczej, lepiej, taniej, skuteczniej, z lepszym rezultatem. Wychodzimy od innej strony. Taka burza mózgów daje wiele dobrych i możliwych do zrealizowania pomysłów.

Tak, jak pisałem, do 15 grudnia młodzież Targówka może składać wnioski dotyczące projektów, jakie chce wykonać. Realizuje je całkowicie samodzielnie. Dobiera się w odpowiednie zespoły z przewodniczącym na czele. I działa!

Nie odkładaj napisania wniosku na ostatnią chwilę, ale przygotuj Swój projekt już wcześniej, a w razie czego pomożemy Ci wdrożyć poprawki.

Michał Toczyski, Grupa Sukcesu

To okazja, by poznać kulisy planowania i skutecznej organizacji zadań. Już powstają zespoły robocze startujące w konkursie. Uczą się w ten sposób odpowiedzialności, pracy w grupach i zorientowania na cel. Zanim spiszemy wniosek, zastanówmy się, po co to robimy. Jakie korzyści przyniesie nasz pomysł lokalnej społeczności? Dlaczego warto go zrealizować? To właśnie na wstępnym etapie uczestnicy pracują nad zamierzeniami projektów.

Później przechodzą do ułożenia harmonogramu zadań. Ustalają, jak będzie wyglądało ich wspólne działanie i droga do wspólnego sukcesu. Maksymalna kwota jednorazowej dotacji wynosi 2 000 złotych, co powinno wystarczyć na pokrycie kosztów. Zaplanowanie budżetu traktują jako ważną lekcję przedsiębiorczości i zarządzania wydatkami.

Grupy wyznaczają swoich liderów kierujących wszelkimi działaniami. To oni przestrzegają harmonogramów i dowodzą całą akcją. Rozwijają w ten sposób umiejętności przywódcze, tak poszukiwane dzisiaj na rynku pracy. Do wspólnej pracy warto zaangażować także młodzież z mniejszymi szansami (finansowymi, zdrowotnymi, niepełnosprawnymi). Stanowi to niejako inwestycję w przyszłość.

Najlepiej ocenione zostaną te wnioski, których autorzy patrzą długofalowo na rezultaty. Pojedyncze warsztaty, seminaria, zawody sportowe, dyskoteki to za mało. Takie działania mogą stanowić fragment projektu, a nie całość. Jednak kiedy z tych kilku klocków zbudujemy większą budowlę, zyskuje ona potężne szanse powodzenia. Właśnie dlatego, zanim zdecydujemy się na wzięcie udziału w konkursie, warto przemyśleć wszystko z kolegami i stworzyć wartościowy projekt.

Michał Toczyski, Grupa Sukcesu

Pliki do pobrania:

• program 138 KB
• wniosek 312 KB

I dobrze, że dopisuje nam wszystkim humor. Na podstawie wyników dopracujemy i doszlifujemy nasze kolejne działania. Statystycznie pies z właścicielem mają po trzy nogi, tak więc ciągle dopytujemy się: czego chcecie. Co warto zmienić? Czym się interesujecie? Jakie chcecie zajęcia dodatkowe?

I okazuje się, że nasza młodzież jest mimo wszystko aktywna. Wielu moich znajomych narzeka na brak czasu. Co prawda, Polacy standardowo narzekają, a ja narzekam, że inni narzekają , ale rzeczywiście uczestniczą w dodatkowych zajęciach, warsztatach, spotykają się, chodzą na imprezy…

Wszystko dobrze, póki nie miesza się do tego nałóg. W tej sprawie nasza dawna przewodnicząca Ola Reyman umówiła radę na czwartek z psychologami – i, żeby nie było, porozmawiać w sprawie współpracy. Zobaczymy, czy warto się angażować w akcje przeciwko używkom, czy może niech się tym zajmą inne, wyspecjalizowane organy.

Tak więc, wypełniajcie badanie sumiennie, uczciwie, bo od tego zależy nasza przyszłość . W jakimś stopniu – na pewno.

Michał Toczyski, Grupa Sukcesu

Piszę dopiero teraz, bo wreszcie znalazłem chwilę czasu na podsumowanie wyprawy. Rozmawiałem z przewodniczącymi MRMów: Łodzi, Szczecina, Wrocława, Sosnowca, Tczewa, Poznania, Olecka. A ponieważ ludzie aktywni nie koniecznie uczestniczą w życiu samorządowym, tak więc widziałem się z rzeszami kolegów z jeszcze innych miast. Daje nam to ogromne pole do działania.

Największe wyzwanie teraz, to zebranie tego wszystkiego w całość.